برای دریافت اطلاعات بیشتر فرم ثبت نام را تکمیل نمایید.
بندر اَنزَلی یکی از شهرهای ساحلی دریای خزر و واقع در استان گیلان ایران است. بندرانزلی بزرگترین و اولین بندرشمالی ایران ، درحاشیه دریای خزر قرارداشته و از این بندر با نام انزلی بارها درتاریخ یادشده وطی قرون متمادی راه مهم ارتباط اقتصادی با تمدن مشرق و مغرب زمین محسوب می شد.
بندرانزلی اززیباترین شهرهای ایران بوده كه مرداب ، دریا ، ساحل و چمنزار بایكدیگر تلاقی میكنند وچشم اندازی بدیع وخیال انگیز می آفریند. بندر انزلی باداشتن جاذبههای دل انگیز وطبیعی سالانه پذیرای میلیونها گردشگر از اقصی نقاط كشور وتوریستهای خارجی میباشد.
بندرانزلی بعلت دارابودن شرایط اقلیمی خاص وداشتن وجه تشابه بازیباترین شهرهای جهان توانسته تاكنون باتعدادی ازاین شهرها از کشورهای فرانسه ، ایتالیا ، لهستان و ... توافق نامه خواهرخواندگی امضاء نماید.یكی دیگرازویژگیهای منحصر بفرد این بندر داشتن پتانسیل های بالقوه درزمینه های علمی ، هنری وورزشی بوده كه دركسب افتخارات داخلی وبین اللملی سهم بسزائی داشته . داشتن نرخ بالای تحصیلات وارتباط وتعامل بسیار با گردشگران داخلی وخارجی باعث رشد فرهنگی شهروندان گردیده است.
بندر انزلی ساختمانهای قدیمی ۲۰۰ تا ۲۵۰ ساله وجودداشته كه دراثر حوادث طبیعی ویران شده واثری از آنها وجود ندارد اماساختمانهای جدیدی كه ازسال ۱۳۰۴ شمسی دربندرانزلی بناشده كه باتوجه به زیبائی وقدمت آنها میتوان یادكرد :
ساختمان چهارطبقه معروف به ساختمان حاجی علی عباس رمضانی ودرجنب میدان امام خمینی (ره ) واقع شده كه درسال ۱۳۱۹ شمسی بمبلغ ۴۰۰۰۰ تومان ازطرف دولت خریداری ومحل استقراردادگستری وثبت واسناد انزلی قرارگرفته كه اكنون جزء آثار حفاظت شده ودرلیست آثارمیراث فرهنگی ثبت گردیده است .
مناره انزلی یا برج ساعت در گذشته به عنوان فانوس دریایی بندر انزلی بود و امروز ساعت را به اهالی انزلی نشان میدهد.
طبق نوشتهها در سفرنامهٔ خسروخان گرجی حاکم گیلان آن را درسال ۱۲۳۰ هجری - قمری برابر ۱۸۱۵ میلادی و ۱۱۹۴ شمسی از آجر بنا نهادهاست. هدف از ایجاد این بنا، دیده بانی از دریا و هم به منزله فانوس دریائی بودهاست تا دریانوردان شب هنگام ساحل را با مشاهده روشنائی در بالای منار، شناسائی و شناور خود را به داخل کانال برسانند، روی همین اصل، چراغی برفرازآن روشن و نگهبانی در آنجا به کشیک دادن میایستاد. درسال ۱۳۰۷ شمسی پس از مرمت این برج ساعتی چهارسو برفراز آن استوار گردید. شهرداری این ساعت را که هفته کوک بوده از کشور آلمان خریداری و نصب نموده بود. متأسفانه سالها بود که دیگر زنگ ساعت آن به گوش نمیرسید وساعت از کار افتاده بود تا اینکه در سال ۱۳۶۹ شمسی شهرداری ساعت قدیمی را که فرسوده بود تعویض و ساعت الکتریکی را به جای آن نصب نمودهاست.ارتفاع منار۲۸ متر تا بلکون۲۰ متر است.
قبل از اینکه موج شکنهای انزلی احداث گردد کانال مابین انزلی و غازیان همانند خلیجی بود که کشتیهای تجارتی به منظور تخلیه و بارگیری و یا مصون ماندن از امواج وطوفان دریا در آنجا پناه آورده به اسکلهها پهلو گرفته و یا روی لنگری میایستادند. اما امواج دریا، تاداخل کانال را میکوبید و به شناورهای مستقر در خلیج آسیب میرسانید. از این رو نیاز به احداث موج شکنها احساس گردید ودر نتیجه قرارداد این بنای عظیم که از شاهکارهای معماری درنوع خود است در سال ۱۳۱۳ هجری قمری برابر ۱۸۹۵ میلادی و ۱۲۷۴ شمسی بین دولت ایران وکمپانی (احداث راه انزلی - قزوین) منعقد گردید.
طول موج شکن غازیان ۷۵۰ متر و موج شکن انزلی نیز ۵۲۰ مترمیباشد و کار ساختمان آن در سال ۱۹۱۴ میلادی ۱۲۹۳ شمسی کاملاً پایان پذیرفت. به منظور احداث موج شکنها به طول ۱۴ کیلومتر راه آهنی از کوههای پونل تالش تا انتهای غرب خلیج کپورچال در مرداب کشیده شد وسنگها، از کوههای پونل استخراج و پس از تراشیده شده به اسکله کپورچال حمل و از انجا وسله کرجیهای بزرگ که وسیله قایقهای موتوری یدک میشد. به محل احداث موج شکنها و اداره بندر تخلیه میگردید. موج شکنها زیر نظر دو نفر مهندس روسی به نامهای علی اف و پلاناتوف بنا گردید و این بنای عظیم را روی تیرهای چوبی که در کف دریا به ردیف کوبیدهاند ساخته شدهاست.
مرداب انزلی، در شمال ایران، واقع در استان گیلان و در کنار بندر انزلی است، در این تالاب گونههای مختلفی از آبزیان و پرندگان زندگی میکنند، هم چنین دارای نیلوفرهای آبی معروفی است.
در حاشیهٔ جنوبی مرداب انزلی روستایی باقدمت تاریخی زیاد ودرعین حال بسیار زیبا و دیدنی با نام آشنای (آبکنار) خودنمایی میکند که بیشتر محصولات باغی وصیفی ودریایی منتصب به انزلی از دیر باز توسط کشاورزان وصیادان زحمت کش این روستا تامین میشده وهم اکنون نیز چنین است.گفتنی است روستای آبکنار در اصل شبه جزیره ایست که توسط مرداب ورودخانه سیاه گیشه(عروس سیاه)وتالاب هنده خاله واسفندسر(معروف به ماهروزه)در آب محاصره شده و از جنوب مرداب به گسکرات و جاده ترانزیت پونل و انزلی -آستارا راه دارد.
منبع: ویکیپدیای فارسی
میانبرها |
سایر مطالب |
پیوندها |
آیا اطلاعات این صفحه مفید بوده؟